তুমি নাজিতৰা : কুলদীপ মেধি

তুমি নাজিতৰা
ম‍ই তোমাক ভাল পাই পেলাইছিলোঁ, সিদিনা
নীলা আকাশ, সেউজীয়া পাহাৰ
আৰু হালধীয়া ফুলৰ কথা কৈছিলোঁ
তোমাৰ গাভৰু ওঁঠত বকুলে পাহি মেলিছিল
মোৰ বুকুত বুদ-বুদনি তুলি
এখন নৈৰ দৰে বৈ আছিলা
হৃদয়ত
চকুৰ পোতাশালত বন্দী কৰি
তোমাৰ প্ৰেমিক হোৱাৰ বাতুলতা দেখি
তুমি আত্মহাৰা হৈ উঠিছিলা
হাঁহিছিলা
কান্দিছিলা সেইদিনা
ভালপোৱাৰ সূতাদাল খামুচি

নাজিতৰা,
২০০৮, ৩০ অক্টোৱৰৰ দুপৰীয়া তুমি ক’ত আছিলা
গণেশগুৰি নে পানবজাৰ নে ডি. চি কোৰ্ট নে...
মোৰ বুকুৰ কেন্‌ভাচত কোনে আঁকি থৈ গ’ল
এপাহ ৰঙা জৱা
উফ! ম‍ই দৃষ্টিহীন, ঘ্ৰাণহীন হৈ নাযাওঁ কিয়
সেই ৰঙাই মোৰ চকুৰ পোতাশালত
বন্দী হৈ থকা অলেখ অযুত তৰাবোৰক
ভীত কৰি তুলিছে
সিহঁতবোৰে চিঞৰিছে
ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, স্বাধীনতা আমি নুবুজোঁ
আমি মাৰ্ক্সীয় নহয়, নেলাগে সাম্যবাদ
আমি মাথো জীয়াই থাকিবলৈ বিছাৰোঁ
এখন সপোনৰ প্ৰদেশত
সেই ৰঙৰ সুবাস ভাল নেলাগে
নিশা নিয়ৰ হৈ সৰি পৰে
সপোনবোৰ
তাম বৰণীয়া কোনোবা গছৰ পাতত
ওলমি ৰয়

নদী, আকাশ, পাহাৰ
সকলোবোৰতো একেই আছে
কিন্তু, তুমি !
কাৰ বাবে জীয়াই থাকিম
বেহেলা বজাম
বেজাৰত গীত গাম
এটা বেজেৰুৱা জীৱন লৈ

নাজিতৰা,
মোৰ প্ৰেমক চগা কৰি
মোৰ বুকুত প্ৰেমৰ সৌধ
প্ৰতিষ্ঠা কৰি
ক’ৰ মিচিলত হেৰাই গ’লা তুমি
সৌৱা চোৱা আকাশখনে হাউলি আহি পাহাৰখনক
সুধিছেহি তোমাৰ খবৰ
ফুলবোৰৰ গাত বসন্তৰ বতাহ
হালিছে-জালিছে
মোৰ বসন্তৰ গান শুনি শুনি
চকুৰ পোতাশালত জিৰাবলৈ
আকৌ আহিবানে
তুমি নাজিতৰা !

তোমালৈ মনত পেলাই : কুলদীপ মেধি

কিছুমান অলীক ভাৱনা -
মোৰ সপোনলৈ আহি
বাগৰ সলাই !

কিছুমান নোকোৱা কথা -
মোৰ পতাত জিৰণি লৈ
দুচকু সেমেকাই !

কিছুমান আশা -
মোৰ বুকুত উশাহ লৈ
তোমালৈ মনত পেলাই !

তাইৰ ঠিকনা : কুলদীপ মেধি

চৰাইবোৰেও  জাক পাতি উৰে
আকাশত

মাছবোৰেও জাক পাতি ঘূৰে
পানীৰ মাজত

গৰুবোৰেও পাল পাতি চৰে
সেউজীয়া পথাৰত

কিন্তু মই অকলশৰীয়া এই ধৰাত আছে
জানো মোৰো লগৰী ক’ৰবাত

ৰকতখোৱা জোনটোৱেও কৈ নগ’ল
যাবৰ পৰত

ক’ত লুকুৱাই ৰাখিছে তৰাবোৰে
তাইৰ ঠিকনা |

শ্ৰুতিধাৰা কাৰ বাবে এই উজাগৰ ৰাতি : কুলদীপ মেধি

শ্ৰুতিধাৰা কাৰ বাবে এই উজাগৰ ৰাতি
আহ!কিযে এই পৱিত্ৰ দুখ
কিযে এই স্বৰ্গীয় অনুভূতি
কিযে অপূৰ্ব, এই পুণ্য
শ্ৰুতিধাৰা সকলো তোমাৰ বাবেই ।

শ্ৰুতিধাৰা কাৰ বাবে এই উজাগৰ ৰাতি
সেমেকা চকু, আন্ধাৰক সাৱটি
চেচাঁ হুমুনিয়াহ আৰু এটা ৰাতিৰ স্মৃতি
তোমাকে যাচিলোঁ ।

মই কঢ়িয়াই লৈ ফুৰোঁ তোমাৰ হৃদয়খন
মোৰ বুকুৰ মাজত, যেনিয়ে যাওঁ তোমাক লৈ যাওঁ
যি ভাবো তোমাক লৈ ভাবো ।
লগৰীয়াবোৰে হাহেঁ
আৰু এজন....(পাগল প্ৰেমিক)
কিন্তু মই যে এজন প্ৰেমিক যোদ্ধা
সিহঁতবোৰে নাজানে, নুবুজে (হয়তো তুমিও নুবুজা)
কিমান ভালপাওঁ তোমাক
মোৰ ভয় হয় (পৰাজিত নায়ক, উপহাস কৰে বুলি)
সাংগীনৰ খোচত থকা-সৰকা হৈ
কিমানবাৰ যে অস্ত্ৰোপচাৰ হৈছিল
মোৰ হৃদয়খন
এলক্‌হলৰ সাগৰত ডুবাই থৈছো
গুলপীয়া নিচা লাগি সি পাহৰি আছে
প্ৰেনৰ উন্মাদনা ।

শ্ৰুতিধাৰা তুমি জানানে
ফিনাইল, ইথাইল আৰু এমিনৰ মিশ্ৰণত কি হয়
বিজ্ঞানে কৈছে- প্ৰেম
তুমি পৰিছানে প্ৰেমত কেতিয়াবা ?

নাজানো আকাশ হ'বলৈ কিমান মেঘৰ প্ৰয়োজন
নদী, সাগৰ হ'বলৈ কিমান পানীৰ
এখন হৃদয় পূৰ হ'বলৈ কিমান মৰমৰ?
তুমি বাৰু জানানে-
চি প্ৰোগামিঙৰ প্ৰট'টাইপ মিচিং হ'লে
কি লুপ হ'য়? মোৰ মৰম তেনেকুৱাই 'ইনফিনিট' ।
শ্ৰুতিধাৰা তুমিয়ে মোৰ পৃথিৱী
তোমাক লৈ জোন, বেলি, তৰা
গ্ৰহ, নক্ষত্ৰ, এই সৌৰজগত ।
তোমাক সাৱটিয়ে ফুলবোৰে পাহি মেলে
তোমাকে ভাবি চৰাইবোৰে গীত গাই বসন্তত
সপোনবোৰ পূৰঠ হৈ পাখি মেলি উৰা মাৰে
তোমাৰ কাষলৈ.....

শ্ৰুতিধাৰা,মই তোমাৰেই চিৰজনমৰ
তুমি মোৰ হ'বানে ?

সূৰ্য্যমুখী হৈ ফুলিছে তোমাৰ হাঁহিটি : কুলদীপ মেধি

সূৰ্য্যমুখী হৈ ফুলিছে
তোমাৰ হাঁহিটি

আঘাট হানিছে
মোৰ কলিজাত

বৰফ হৈ গলিছে মৰমবোৰ
মোৰ চ্কুৰ পতাত

মোৰ যি আছে
সকলো তোমাকেই দিম
এটা কাচঁৰ ঘৰ
আৰু এখন সেউজ উদ্যান

Three Flowers

THREE FLOWERS

By Prasad Natarajan

INTODUCTION:
Prasad Nataajan : Year of birth 1983. Born and brought up in Bangalore and also completed hiseducation there. Presently working for one of the top telecom company in U.S.A as a Engineer. Passionate about painting. Loves penning poems as well

Yamraj Ki Disha

যমৰাজৰ দিশ
মূল কবিতাঃ য়মৰাজ কী দিশা (यमराज की दिशा), লেখকঃ চন্দ্ৰকান্ত দেৱতালে( चन्द्रकान्त देवताले) | ভাষাঃ হিন্দী |  চন্দ্ৰকান্তৰ কবিতা গাঁও আৰু নিম্ন মধ্যবিত্তক লৈয়েই ৰচিত | তেখেতৰ ৰচনাত মানুহৰ জীৱনৰ বিভিন্নতা আৰু সামাজিক বিড়ম্বনাৰ চিত্ৰ ফুটি ঊঠে | সহজ কথাৰ মাজেৰে গভীৰ ভাৱনাৰ প্ৰকাশ ঘটে তেখেতৰ ৰচনাত |

ঈশ্বৰৰ সৈতে আইৰ দেখা হৈছিল নে নাই
কোৱাতো কঠিন
কিন্তু তেওঁ এনে কৰে যেন
ঈশ্বৰৰ স’তে তেওঁৰ কথা-বতৰা চলি থাকে
আৰু ইজনে সিজনৰ সজ কথা মতে
জীৱন কটোৱাৰ আৰু দুঃখ সহি নিয়াৰ পথ বিচাৰি লয়

আয়ে মোক এবাৰ কৈছিল
দক্ষিণৰ ফালে ভৰি পতান কৰি শুব নাপায়
সেয়া মৃত্যুৰ দিশ
আৰু যমৰাজক ক্ষুন্ন কৰাটো জানো বুদ্ধিমানৰ কথা

তেতিয়া ম‍ই সৰু আছিলো
সোধিছিলো যমৰাজৰ ঘৰনো ক’ত
আয়ে কৈছিল
তুমি য’তেই আছা তাৰ পৰা সদায়েই দক্ষিণ দিশে

আয়ে বুজোৱাৰ পাছ্ত
দক্ষিণ দিশে ভৰি থৈ  কেতিয়াও শোৱা নাই
আৰু সেইবাবে
দক্ষিণ দিশ চিনাত আজিলৈ
মোৰ কোনোদিন অসুবিধা হোৱা নাই

মই দক্ষিণে বহু দূৰ-দূৰণিলৈ গলোঁ
আৰু বাৰে বাৰে মনত পৰিল আইলৈ
সম্ভ্ৱ নাছিল দক্ষিণৰ সীমা পাৰ কৰা
পাৰ হ’লেই দেখিলোঁহেতেন
যমৰাজৰ ঘৰ

আৰু আজি যি দিশেই ভৰি পতান কৰি শোওঁ
সেয়াই দক্ষিণ হৈ পৰে
সকলো দিশেই য্মৰজাৰ ঊজ্জ্বল প্ৰাসাদ
আৰু সেই সকলোতে ৰক্ত ৰঙা চকুৰে
বিৰাজ কৰে তেওঁ

আই এতিয়া আৰু নাই
আৰু নাই আয়ে জনা সেই
যমৰজাৰ দিশ ||

সুগন্ধি পখিলা

সুগন্ধি পখিলা

(হীৰুদালৈ কৃতজ্ঞতাৰে)

ভালপোৱা শিকিলো তোমাৰ পৰা

শিকিলো পথাৰৰ গান

বোকামাটিৰ গোন্ধত শিকিলো জীৱন

নদীৰ দৰে শিপাই আছা মোৰ বুকুত
মই আকাশ হওঁ তোমাৰ হাতত হাত থৈ ।